ΕΝΑ ΠΟΙΗΜΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΜΑΥΡΟΕΙΔΗ-ΠΑΠΑΔΑΚΗ
Το ποίημα, που ακολουθεί αναφέρεται στα βάσανα των αδιόριστων εκπαιδευτικών και παρά το ότι γράφτηκε πολλά χρόνια πριν εξακολουθεί να είναι τραγικά επίκαιρο. Ιδιαίτερο μάθημα Με το μάθημα τούτο τη φτωχή μου τη ζήση -δραχμές χίλιες μου δίναν-είχα πια ξασφαλίσει. Στο φαΐ μου οχτακόσιες-μια ζωή μετρημένη- για το νοίκι διακόσιες-καμαρούλα μια πήχη- και για τ' άλλα, σκεφτόμουν, κάτι πάλι θα τύχει. Ήταν κάποια κυρία κοσμική, καλεσμένη στα μεγάλα σαλόνια κι είχε ανάγκη να ξέρει για τον Όμηρο κάτι, για της Λέσβου τη λύρα, στην κουβέντα της στίχους που και που ν' αναφέρει, ν' απαγγέλλει Μαβίλη, Καβάφη, Πορφύρα. Ένα μάθημα ακόμα κι η ζωή θάν' ωραία, συλλογιόμουν. Στο τέλος, θα της μάθω κι αρχαία! Όταν ξάφνου μου λέει: "Θα σας πάψω ένα μήνα. Που καιρός για μελέτη, το Τριώδι έχει ανοίξει! Ξενυχτώ κάθε βράδυ στους χορούς κολομπίνα, και, θαρρώ, δεν σας έχω το κοστούμι μου δ...