ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ 1

Εκεί που πάμε Μες την καρδιά σου μόνο εγώ. Μες την καρδιά μου μόνο εσύ, ‘κει έξω ο κόσμος ο λογάς, το μάτι που ζηλεύει, εκεί. Και ξεκινήσαμε και πάμε, μες τη γλυκιά μας μοναξιά, να μη μας δει του κόσμου μάτι, μη μας κακιώσει η γειτονιά. Κι όλο πιο κει, πιο μακριά, ψάχνοντας λίγη λευτεριά, απ’ το πρωί που βγαίνε ήλιος, μέχρι το νύχτωμα αργά. Μέχρι μεσάνυχτα και βαλε, Ω! τι γλυκιά ‘σαι ξενοιασιά! Εγώ βαρύς και μουτρωμένος, εσύ λουσμένη στα φλουριά. ‘Κει πάνω στα πελώρια όρη, ‘κει μες τα δάση τα κρυφά, ‘κει μες τις παιχνιδιάρες βρύσες, στα βράχια τα λαχταριστά. Όπου αέρας πνέει καθάριος, κι αστράφτει, λάμπει η ομορφιά, βουνό και θάλασσα ανταμώνουν, και ξεχειλίζουν την καρδιά. Όπου δεν ξέρει το χωριό, που πάμε μόνο εμείς τα δυο. Που καίει τ’ άστρο το λαμπρό! Ο έρωτας, εσύ κι εγώ! Μεταφορά στην ελληνική Αχιλλέας Γκάρος Ιωάννινα, Γενάρης 2015 Η ζωή μου Κάτω απ’ τη μπόρα σαν πνιγώ, και τούτην ώρα, πληγή ανοιχτή, πως τη μπορώ, ακόμα τώρα;! Τέλος κι αρχή μια ταραχή, ...

        Ο Ντριτερό Αγκόλι γεννήθηκε το 1931 στην Κορυτσά. Σπούδασε ρωσική φιλολογία στην Μόσχα. Για πολλά χρόνια διετέλεσε πρόεδρος της Αλβανικής Εταιρείας Συγγραφέων. Ποιητικές συλλογές: «Βγήκα στο δρόμο» (1958), «Μεσημέρι» (1960), «Τα βήματα μου πάνω σε άσφαλτο» (1961), «Ταξιδεύω σκεπτόμενος» (1986), «Ο αργοπορημένος προσκυνητής», (1993), «Ο ζητιάνος του χρόνου» (1995), «Έρχεται ο παράξενος άνθρωπος» (1996), «Μπαλάντα για τον πατέρα και τον εαυτό μου» (1997), «Το τετράδιο του μεσονυχτιού» (1998), «Η μακρινή καμπάνα» (1998). Έχει εκδώσει και πολλά μυθιστορήματα, μερικά από τα οποία έχουν μεταφραστεί στις κυριότερες ευρωπαϊκές γλώσσες (και στα ελληνικά). Ζει στα Τίρανα.  Σαν τη βροχή Περίμενε, θα ‘ρθω μια μέρα, στην έρημο την άγρια εκεί, σαν τη βροχή χωρίς αέρα, δίχως βροντές και ταραχή. Να σου δροσίσω το χορτάρι, τη μαραμένη σου ψυχή μα είμαι μακριά, καν’ μου μια χάρη, δείξε λιγάκι ανοχή…. Απόδοση στην ελληνική: Αχιλλέας Γκάρ...