ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ 1

  Γράφει ο Νίκος Σουβατζής           Έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες και θα μπορούσαν να γραφτούν ακόμα περισσότερες για τη σχέση της ποίησης με τη μουσική, το θέατρο, τον κινηματογράφο ακόμα και τις εικαστικές τέχνες. Η αλληλεπίδραση της ποίησης με αυτές τις τέχνες έχει γεννήσει αριστουργήματα. Αρκεί να σημειώσουμε τα μελοποιημένα έργα του Ρίτσου, του Ελύτη, του Σεφέρη, του Καββαδία, του Νερούντα, του Μπρεχτ και του Χικμέτ απ' τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Θάνο Μικρούτσικο καθώς και τον κυρίαρχο ρόλο που έχει η ποίηση του Σεφέρη κυρίως αλλά και του Μιχάλη Κατσαρού, του Πάουλ Τσελάν και άλλων ποιητών στο κινηματογραφικό έργο του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Η ποίηση έχει μια δεσπόζουσα θέση στον πολιτισμό απ' την αυγή της ανθρώπινης ιστορίας. Δεν φαίνεται όμως να έχει την ίδια τύχη η ποίηση σε αυτό που σχηματικά θα μπορούσαμε να ονομάσουμε μαζική κουλτούρα, δηλαδή στον εμπορικό κινηματογράφο, κυρίως στις κωμωδίες, στις τηλεοπτικές σειρές και σε διάφορ...

         Παρακάτω παραθέτω μια μικρή ανθολογία με ποιήματα, που έχουν γραφτεί για τα όνειρα. Το πρώτο ποίημα είναι δημοτικό τραγούδι, που το συναντάμε σε διάφορες παραλλαγές. Εδώ θα διαβάσετε την παραλλαγή, που θεωρώ ομορφότερη. Καλή ανάγνωση.  Μες την Αγιά Παρασκευή κοιμάται κόρη μοναχή   Σηκώνεται και ντύνεται και πάει στη μητέρα της:   -Απόψε είδα στον ύπνο μου, σ' ονειροφαντασιά μου  πάνω σε πύργο ανέβαινα σε περιβόλι έμπαινα,  και σε ποτάμια με νερό.  Ξήγα μου μάνα τ' όνειρο.    - Ο πύργος είναι ο χάρος σου, το περιβόλι ο τάφος σου,  τα δυο ποτάμια με νερό, τα δάκρυα που θα χύσω 'γω.     -Μάνα κακή, μάνα κακιά, δεν μου το 'ξήγησες καλά.    Ο πύργος είναι ο άνδρας μου, το περιβόλι ο γάμος μου,  τα δυο ποτάμια με νερό, κρασί για το συμπεθεριό.    Δημοτικό Σαρακατσάνικο      Το όνειρόν μου       Γελούσαν τα τριαντάφυ...