ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ 1

Όρκο πήρα φοβερό Σαν το σκέφτηκα μια μέρα, όρκο πήρα φοβερό, από δω και πέρα, είπα, θα ρουφάω μόνο νερό. Μια φορά γεννιέται ο άντρας και πεθαίνει μια φορά, κι αν τον όρκο μου αθετήσω να με πείτε μασκαρά! Βγήκα για να περπατήσω πάνω – κάτω στα σκαλιά. Φίλοι γύρω απ’ τα τραπέζια, τίγκα τα κρασοπουλειά… στην υγειά μου στην υγειά σου, μια ρακί και δυο μεζέδες, μερακλήδικες παρέες που τα πίνουν στους μπαξέδες. Ναι άλλα εγώ είμαι άντρας, ορκισμένος σοβαρά, κόβω πέρα και δεν μπαίνω, τύφλα να ‘χουν τα ποτά: Πάει της θάλασσας η τρέλα, πάει του άλογου η σέλλα, πιο πολύ όμως πάει του άντρα, να μη φέρεται σαν βδέλλα! Συνεχίζω περπατάω, δεν ακούω, δεν απαντάω, κι όλοι οι φίλοι με κοιτάνε απορούν, δεν αποράω. Τον όρκο επαναλαμβάνω και τη μπέσα μου κρατάω, πέφτει η νύχτα, σκοταδιάζει, κάθομαι και σταματάω. Το σεργιάνι τελειώνει, και το στόμα μου σαλιώνει, πάνω από τη γλώσσα απλώνει μια γλυκιά γεύση που λιώνει. Η ναζιάρα η κανάτα, διάβολος να που να με πάρει! σαν μια γκόμενα ναζιάρα που μο...

Γράφει ο Νίκος Σουβατζής         Ας υποθέσουμε ότι γνωρίζεις μια μεγάλη απογοήτευση, ότι περνάς μια μεγάλη στεναχώρια, ότι γεύεσαι μια μεγάλη πίκρα και όλα αυτά έρχονται να προστεθούν σε αμέτρητες άλλες απογοητεύσεις, στεναχώριες και πίκρες. Ας υποθέσουμε ότι έχεις και μια ευαισθησία παραπάνω. Ας υποθέσουμε, επίσης, ότι έχεις και μια κλίση στον γραπτό λόγο. Πριν ακόμα βάλεις τις σκέψεις σου σε μια σειρά, ένας στεναγμός βγαίνει απ’ τα χείλη σου. Αρχίζουν να σχηματίζονται στο μυαλό σου οι πρώτες λέξεις. Οι λέξεις σχηματίζουν έναν στίχο και οι στίχοι ένα ποίημα. Το γράφεις σε ένα χαρτί και τότε ένα μικρό, έστω, μέρος απ’ το βάρος που σου πλακώνει το στήθος φεύγει από πάνω σου. Επικοινωνείς με τους άλλους, αλλά είναι σαν να χρησιμοποιείς έναν κώδικα που δεν γνωρίζουν όλοι. Μέσα απ’ τους στίχους σου μεταφέρεις συναισθήματα. Όσοι προσπαθήσουν να ερμηνεύσουν το ποίημά σου σαν να ήταν ένα δοκίμιο, για παράδειγμα, θα αποτύχουν γιατί χάνουν την ουσία. Για να το...

       Το περιοδικό "Διαπίστωση" κυκλοφόρησε στις αρχές της δεκαετίας του '70. Εκδότρια του περιοδικού ήταν η Σοφία-Ρόζα Βεργή. Διευθυντής ήταν ο Στέφανος Μπεκατώρος. Συνεργάτες του περιοδικού ήταν μεταξύ άλλων και οι: Βασίλης Καραπλής, Γιώργος Κουτρούλης, Λάκης Κουρετζής, Θανάσης Θ. Νιάρχος, Ντέπυ Νικολοπούλου, Κώστας Γ. Παπαγεωργίου, Αντώνης Θ. Παπαδόπουλος.         Το περιοδικό "Διαπίστωση" δημοσίευε ελάχιστα ποιήματα, καθώς ο κύριος όγκος της ύλης του ήταν λογοτεχνικά δοκίμια.         Παρακάτω παραθέτουμε το μοναδικό ποίημα, που ανακαλύψαμε. (Σημ.: Δεν υπάρχει καμιά πληροφορία για το περιοδικό στο διαδίκτυο.)  Ο Μήλιος  Ρεμπέτη ασκέρη.  Έτσι τον λέγανε στις γειτονιές και στις αυλές  τον ασικλή το Μήλιο.  Τη λιγδωμένη την τραγιάσκα του  την ανασήκωνε στραβά  κι ώρες εχάζευε στον ήλιο.  Διάρα δεν έδινε για τίποτα.  Γόπα, αλητεία, ρεμπελιό...

Γράφει ο Ειρηναίος Μαράκης            Ο Χ.Φ. Λάβκραφτ (1890-1937) , γνωστός κι αγαπημένος Αμερικάνος συγγραφέας (τουλάχιστον για τους φίλους του κοσμικού τρόμου, των ιστοριών φρίκης και της Επιστημονικής Φαντασίας στη Λογοτεχνία και τον Κινηματογράφο), σχετικά άγνωστος σε όλους τους υπόλοιπους (ή τουλάχιστον ανάμεσα σε αυτούς που ακόμα και σήμερα διαχωρίζουν την τέχνη της συγγραφής σε Λογοτεχνία και Παραλογοτεχνία), παρέδωσε στο κοινό –έστω και εκούσια– ένα τεράστιο απόθεμα επιστολών που αναδεικνύουν τόσο τη σπουδαιότητα της προσωπικότητα του, όσο και την αντιφατικότητα πολλών ιδεών και θέσεων που έκφραζε ως συγγραφέας και άνθρωπος.        Ο Χ.Φ. Λάβκραφτ ήταν μια πραγματικά ενδιαφέρουσα προσωπικότητα, με πολλές γνώσεις και για αυτό θα αρκούσε το λογοτεχνικό του έργο ώστε να πιστοποιήσει και να αναδείξει αυτό το στοιχείο. Οι επιστολές όμως του Λάβκραφτ, που τολμώ να πω αποτελούσε ένα είδος κοσμοκαλόγερου, δεν είναι...